نظريه شادكامي پايدار

يكي از مواردي كه سليگمن در توضيح شادماني اصيل مورد استفاده قرار داده است، نظريه شادكامي پايدار (Sustainable Happiness Theory) است.

اين نظريه توسط خانم سونيا لوبوميرسكي (Sonja Lyubomirsky) مطرح شد. ايشان براي شادكامي فرمول زير را ارائه كردند:

 

براساس اين فرمول ميزان شادكامي ما در واقع خروجي از مجموع عوامل زير است كه بخشي از آن قابل كنترل و بخش ديگر غيرقابل كنترل مي باشد:

سطح پايه شادي (set point) : كه جزء عوامل وضعي، ژنتيكي و ارثي محسوب مي شود و غيرقابل تغيير است. همه ما با سطح مشخصي از شادي متولد شده ايم و نمي توانيم آنرا تغيير دهيم. پس افرادي هستند كه ژن هاي شادتري دارند و بالعكس.

عوامل محيطي (condition) : شامل وضعيت تحصيلي، تأهل، جنسيت، مسكن، فرهنگ و … است. اين عوامل قابل تغيير هستند اما معمولاً ايجاد تغيير در آنها دشوار، زمان بر و هزينه بر است.

عوامل ارادي و اختياري (voluntary activities) : بخشي از شادي است كه كاملاً در كنترل ماست. صرف وقت و انرژي و به نوعي سرمايه گذاري براي توسعه آن، نتايج ارزشمندي را در بر دارد.

همانطور كه در مطلب قبلي توضيح داده شد تأثير عددي هر يك از اين عوامل بر روي شادي به ترتيب ۵۰% ، ۱۰% و ۴۰% است كه در نمودار زير قابل مشاهده مي باشد:

در نظريه شادكامي، ما با عناصر اصلي تشكيل دهنده شادي آشنا مي شويم و مي توانيم بهتر درك كنيم كه:

* چرا برخي افراد شادترند حتي افرادي كه شرايط سخت و تروما را پشت سر مي گذارند اما همچنان شادي را تجربه مي كنند؟

* چرا اين نگرش كه اگر ما در شرايط بهتري زندگي مي كرديم (ثروتمندتر، زيباتر و جذاب تر، باهوش تر و …) شادتر مي بوديم، صحيح نيست و اين عوامل نقش موثري در شادي ما نخواهد داشت؟

* چگونه با سرمايه گذاري روي ۴۰% كه در كنترلمان است مي توانيم شادكامي پايدارتري را تجربه كنيم؟

* چگونه انتخاب هاي ما در مورد اهدافمان، رفتارهايمان، نحوه تفكرمان مي تواند هر چه بيشتر ما را در مسير شادكامي پايدار سوق دهد؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *