سازمان های خوش بین

سازمان های خوش بین (بر پایه دیدگاه پروفسور مارتین سلیگمن در روانشناسی مثبت نگر)

سازمان های خوش بین عنوان کتابی دیگر از دکتر رامین کریمی و نشر بهار سبز است.

در خوش بینی آموخته شده تحقیقات دکتر سلیگمن نشان داد که خوش بینی قابل آموزش دادن و یادگرفتن است و می توان این ویژگی را از بُعد فردی به سایر ابعاد زندگی از قبیل محل کار، جامعه، مدارس و … تسری داد.

در این کتاب دکتر رامین کریمی روانشناس صنعتی و سازمانی به خوش بینی در بُعد سازمانی پرداخته است.

تعریف ایشان از خوش بینی :

” خوش بینی یک نگرش گسترده، بر پایه اندیشه مثبت، مهارت حل مسئله و سبک زندگی ویژه ای است که موجب می گردد سیستم به حرکت پویای خود ادامه دهد.”

ایشان به معرفی شاخص های سازمان های خوش بین و بدبین پرداخته اند، از جمله اینکه در سازمان های خوش بین مشکلات رفتاری کمتر و در نتیجه هزینه های درمانی کمتر، انعطاف پذیری بیشتر و بالطبع شکوفایی سریع تر، کنترل بیشتر کارکنان بر روی خود و عوامل، پویایی بیشتر سازمان، خلاقیت بیشتر، هدر رفت کمتر منابع، بهره وری و استفاده بهینه از زمان، مکان و تمامی امکانات بیشتر است.

نکته جالب در کتاب اشاره به این مورد است که سازمان های خوش بین به شعار دادن نمی پردازند، شعارهایی مانند ما روی قله ایم؛ ما بهترینیم؛ بلکه خوش بینی آنها را در رفتار سازمانی شان می توان مشاهده کرد.

در مقابل سازمان های بدبین از نظر نویسنده فاجعه هستند. روحیه پایین کارکنان، فرسودگی شغلی، عدم استفاده از ظرفیت های سازمان و کارکنان و آنچه که شاید به وضوح در سازمان های دولتی در ایران می توان دید: درماندگی، عامل اصلی بدبینی در سازمان ها؛ احساس بی تأثیر بودن در شرایط حتی با وجود تلاش های مستمر.

به زعم نویسنده در سازمان های بدبین تنها در هنگام ناهار انسجام افراد را آنهم در رستوران می تواند دید!

در حالی که همان طور که گفته شد خلاقیت و در نتیجه جلسات طوفان فکری و حل مسئله از مشخصه های سازمان های خوش بین است. سازمان های خوش بین آفریننده اند نه تولید کننده. در این سازمان ها تولید فکر می شود و از نیمکره راست مغز استفاده بیشتری می شود. تولید فکر برای رسیدن به هدف. برای سازمان های خوش بین نداشتن هدف شکست است و نه نرسیدن به هدف.

کتاب خوش بینی را ساده اندیشی معنا نمی کند بلکه بیان می کند سازمان های خوش بین خطرها را پیش بینی می کنند اما برای مواجه با آنها لحظه شماری نمی کنند. روانشناسی مثبت نگر سعی دارد که سازمان ها و کارکنان را ارزیابی کرده و بدبین ها را شناسایی نموده و از سبک بدبینانه به خوش بینانه تغییر جهت دهد.

کتاب در فصل خشنودی شغلی به ارتباط استرس و خشنودی شغلی و ارائه راهکارهای حذف استرس در محل کار می پردازد. همچنین پرسشنامه های استرس زا بودن محیط کار، فرسودگی شغلی و خوش بینی و بدبینی پایان بخش کتاب است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *