روش های ایجاد بازیابی

روش های ایجاد بازیابی (۱)

همانطور که در مطالب قبلی توضیح دادم، بازیابی یا تاب آوری واکنش افراد به شرایط سخت و چالش های نابهنگام و پراسترس است. بازیابی ویژگی و صفتی نیست که در بعضی افراد وجود داشته باشد و در برخی دیگر خیر. تنها میزان آن به دلایل مختلف مثلاً فرهنگ، در افراد متفاوت است و با آموزش می توان بازیابی را در افراد ارتقا و توسعه داد. اگر چه لازم به ذکر است که افزایش بازیابی و سازگاری یک فرآیند است نه یک اتفاق و نیاز به صرف زمان و ممارست و تداوم دارد. همچنین بسته به شرایط، نوع مشکلات، توانایی افراد و مقاومت و سازگاری فردی و عوامل متعدد دیگر، ممکن است یک راه و روش برای یک نفر و یک مشکل راه گشا باشد و برای فرد دیگر و یا مشکل دیگر خیر.

انجمن روانشناسی امریکا، روش های ایجاد بازیابی را به شیوه میکرواکشن و گام های کوچک و البته عملی عنوان کرده است که در اینجا آنها را مرور می کنیم:

۱- ارتباط برقرار کنیم.

داشتن روابط خوب با اعضای خانواده، فامیل، دوستان و … مهم است. دریافت کمک و حمایت عاطفی، در ارتباط بودن با افرادی که شنونده های خوبی برای ما هستند، بازیابی و سازگاری را تقویت می کند. ایجاد ارتباط را می توان از طریق فعال شدن در گروه های مختلف، سازمان ها و نهادها هم ایجاد نمود و حمایت اجتماعی دریافت کرد.

۲- بحران ها را به شکل مشکلات غیرقابل حل و برطرف نشدنی نبینیم.

ما هرگز نمی توانیم این واقعیت را که مشکلات و سختی ها وجود دارند و اتفاق می افتند را منکر شده و یا تغییر دهیم، اما می توانیم تفسیر و واکنشمان به این رویدادها را تغییر دهیم. بیایید فراتر از حال حاضر را بنگریم و اینکه در آینده ممکن است شرایط بهتر شود. می توانیم همه راه های ظریفی را که احساس می کنیم حال ما را در برخورد با این بحران ها بهتر می کنند، مدنظر قرار دهیم.

۳- تغییر را به عنوان بخشی از زندگی بپذیریم.

بعضی از اهداف به علت نبودن شرایط مساعد غیرقابل دستیابی هستند، خوب است که آنرا پذیرفته و بر مسائل و شرایط قابل تغییر تمرکز کنیم.

۴- به سمت اهدافمان حرکت کنیم.

بهتر است که اهداف واقع بینانه ای طرح کنیم و بطور مداوم و مرتب گام هایی در راستای آن برداریم، اگر چه یک گام و دستاورد کوچک باشد. هر روز از خودمان بپرسیم: ” امروز چه کاری می توانم انجام دهم که به من کمک می کند در مسیر اهدافم حرکت کنم؟”

۵- اقدامات قاطع انجام دهیم.

اقدام کنیم، اقدام کنیم و باز هم در نامطلوب ترین شرایط اقدام کنیم تا زمانی که به طور کامل از مشکلات و استرس ها رها شویم.

۶- فرصت های درونی خودمان را کشف کنیم.

اغلب اوقات افراد در پی مشکلات، رنج ها، از دست دادن ها و مبارزه با آنها، چیزی در مورد خودشان یاد گرفته و یا کشف می کنند و معمولاً رشد کرده و مورد احترام قرار می گیرند. آنها می توانند روابط بهتری داشته باشند، اعتماد به نفسشان افزایش می یابد و معنویات را قدردان تر هستند. پس بیایید خودمان را کشف کنیم.

۷- نگرش مثبت به خودمان را پرورش دهیم. 

توسعه اعتماد به نفس و اعتماد به خودمان و توانایی های ذاتی، در حل مشکلات به ما کمک کرده و بازیابی را افزایش می دهد.

۸- دیدگاه وسیع و بلند مدت داشته باشیم.

حتی زمانی که با حوادث بسیار دردناک مواجهه می شویم، بهتر است تلاش کنیم شرایط استرس زا را در موقعیت وسیع تری در نظر گرفته و دیدگاه بلند مدت داشته باشیم و از بزرگ کردن اتفاقات ناخواسته اجتناب کنیم.

۹- چشم انداز امیدوارانه را حفظ کنیم.

چشم انداز خوش بینانه ما را قادر می سازد منتظر رُخ دادن اتفاقات خوب در زندگیمان باشیم. بهتر است آنچه را که می خواهیم تجسم کنیم نه آنچه را که موجب ترس و نگرانیمان می شود.

۱۰- از خودمان مراقبت کنیم.

توجه به نیازها و احساسات، انجام فعالیت هایی که موجب لذت و آرامش ما می شود، ذهن و جسم ما را برای مقابله با شرایطی که نیاز به بازیابی و انعطاف پذیری دارند، حفظ می کند.

 

* در روزهای آینده میکرواکشن های دیگری در این زمینه از سایت های معتبر دنیا خواهم نوشت و البته به زودی راه های ذهنی متعدد دیگری برای ایجاد بازیابی را، از طریق  کتابی که در حال ترجمه آن هستم، در اختیار دوستان قرار خواهم داد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *