شادترين

راز شادترين كشورهاي جهان در سال ۲۰۱۸

شبكه راه حل هاي توسعه پايدار سازمان ملل متحد هر سال گزارش جهاني از شادترين كشورهاي جهان را كه توسط موسسه نظرسنجي گالوپ انجام مي شود ارائه مي كند. در اين نظر سنجي از مردم مي خواهند كه به بهترين زندگي ممكن امتياز دهند. (۱۰ بهترين و ۰ بدترين)

در سال ۲۰۱۸ اين نظرسنجي در ۶ نقطه شناخته شده از دنيا و در بين ۱۵۶ كشور انجام شد كه نتيجه كشور “فنلاند” به عنوان شادترين كشور دنيا شناخته شد. نروژ، دانمارك، ايسلند، سوئيس، هلند، كانادا، نيوزلند، سوئد و استراليا كشورهاي بعدي البته با تفاوت امتياز كم هستند.

رتبه برخي كشورها مانند امريكا تنزل پيدا كرده كه بررسي ها نشان مي دهد افزايش چاقي، افسردگي و شيوع بيشتر مواد مخدر از دلايل آن است. ايران در اين نظرسنجي امتياز ۱۰۶ را دارد و چند كشور افريقايي غمگين ترين كشورها هستند.

شادترين كشورها

در اين نظر سنجي كشورها در ۶ متغير مورد بررسي قرار مي گيرند:

۱- درآمد   ۲- سلامت و اميد به زندگي    ۳- حمايت اجتماعي   ۴- آزادي   ۵- اعتماد به دولت   ۶- سخاوت 

براي اينكه يك كشور جز ده كشور شاد جهان قرار گيرد بايد در همه اين متغيرها امتياز لازم را كسب كرده باشد.

احتمالاً بسیاری از ما پول و ثروت را عاملی مهم برای خوشبختی و شادی در نظر گرفته و تصور می کنیم که رابطه مستقیمی بین افزایش ثروت و افزایش شادی وجود دارد. اما همانطور که ملاحظه می کنید هیچ یک از این ۶ متغیر به پول اختصاص داده نشده است و آمار این تحقیق نشان می دهد که برخی کشورهای ثروتمند، سطح شادی و خوشبختی در آنها ثابت باقی مانده و یا کاهش یافته است. علت این موضوع را با پارادوکس ایسترلین می توان توضیح داد.

پارادوکس ایسترلین (Easterlin Paradox)

در گذشته داشتن پول و ثروت به معنای شادی و خوشبختی بود. بعد از جنگ جهانی دوم در امریکا درآمد مردم افزایش یافت اما محققان دریافتند که شادی آنها با این سرعت افزایش نمی یابد و گاهی ممکن است کاهش هم داشته باشد. این تحقیق در کشورهای دیگری نیز بررسی شد و به همین پاسخ منتج شد.

Richard Easterlin اقتصاددان و استاد دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در سال ۱۹۷۴ به موضوع اقتصاد شادی پرداخت و پارادوکس ایسترلین را مطرح کرد. او ثابت کرد که بین میزان درآمد و شادی شاید در کوتاه مدت رابطه مستقیمی برقرار باشد اما در بلندمدت خیر. دلایل متعددی هم برای این موضوع عنوان کرد، از جمله اینکه اگرچه در کشورهای با اوضاع اقتصادی مناسب تنوع کالا و رفاه زیاد است اما از طرفی عدم امنیت شغلی، چگونگی مراقبت از کودکان، عدم سلامت جسمی و روانی، میزان بیشتری از اضطراب و … هم بیشتر است. پس پول در ابتدا با فراهم کردن نیازهای ضروری افراد مانند غذا، مسکن، بهداشت، تحصیل و … موجب افزایش شادی می شود اما بعد از فراهم شدن این ضروریات دیگر عامل شادی نخواهد بود.

کشورهای شاد چه کار متفاوتی انجام می دهند؟

بررسی ها نشان می دهد که شادترین کشورها به حل مسائلی از قبیل نابرابری درآمد و ثروت، مالیات بالا، کمبود بهداشت و سلامت، فساد مالی و پایین بودن سطح امید می پردازند.

به عنوان مثال کشوری مانند فنلاند و یا سایر کشورهای اسکاندیناوی که معمولاً دارای زمستان های طولانی و سرد هستند اما در زمره شادترین کشورهای جهان قرار دارند چرا که سطح اعتماد مردم به دولت، نرخ پایین فساد مالی در دولت و عملکرد دولت باعث شده که مردم از افزایش مالیات ها استقبال می کنند چون اطمینان دارند که همه مالیات های اخذ شده صرف خدماتی مانند توسعه بهداشت و سلامت، آموزش و پرورش و رفاه مردم خواهد شد.

4 دیدگاه برای “راز شادترين كشورهاي جهان در سال ۲۰۱۸

  1. ممنون بابت معرفی پارادوکس ایسترلین.
    بعبارتی بر اساس این نظریه، به محض برآورده شدن نیازهای اولیه، افزایش تدریجی درآمد هیچ تاثیری بر میزان رضایت نمی گذارد.

    1. سپاس از توجه شما.
      در این پارادوکس، با افزایش درآمد در کوتاه مدت احساس شادی و خوشبختی بوجود می آید اما در بلندمدت این احساس یا خنثی باقی می ماند و یا کاهش پیدا می کند. البته بعضی اقتصاددان ها و محققان به این پارادوکس معتقد نیستند که میگه پول مهم هست اما تا اندازه ای و باورشان این هست که پول همیشه شادی و خوشبختی میاره. اما برخی دیگه معتقدند که تا درآمد ۳۶ هزار دلار نمودار شادی صعودی هست و از آن به بعد مستقیم یا نزولی خواهد شد.
      اما ریچارد ایسترلین در یک مصاحبه که در روزنامه دنیای اقتصاد هم با عنوان “گفت و گو با ریچارد ایسترلین” منتشر شده و خواندنش می تونه مفید باشه اشاره می کنه که اگه صرفاً شاخص های اقتصادی رو در نظر بگیریم بله این پارادوکس نقض میشه اما پس چرا بیشتر اوقات روستایی ها خوشحال تر از شهرنشین ها هستند آیا به دلیل حمایت اجتماعی بیشتر، مشکلات کمتر و آرزوهای کوچکتر نیست و البته همه ما هم تجربه کردیم که هر چقدر درآمدمان بیشتر می شه خواسته هامون بزرگتر می شه و نیاز به پول بیشتر که حتی گاهی لذت بدست آوردن آرزوی دیروزمان در حد چند ثانیه خواهد بود. به هر حال تجربه خود من با پارادوکس ایسترلین همخوانی داره.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *