قصه درمانی

داستان هایی برای گوش سوم

قصه درمانی (story telling) يكي از روش هاي روان درماني در دنيا محسوب مي شود. فردي كه اين روش را ابداع نمود و با اين روش توانست بيماري خودش و مراجعانش را درمان كُند دكتر ميلتون اريكسون بود. ايشان يكي از بزرگترين هيپنوتيزم درمانگران و قصه درمانگرهاي معاصر بودند كه با فرو بردن مراجع در يك خلسه سبك و داستان گفتن، آنها را بطور موفقيت آميزي درمان مي كرد. در حقيقت ايشان با ترسیم دنیای مراجع و بازسازی مجدد آن و دادن نقش جديد از طریق داستان، مي توانست مشكلات مراجعان را برطرف كند. هدف او كاركردن بر روي ذهن ناخودآگاه بيمارانش بود.

بعدها خانم لي والاس نيز با استفاده از روش دكتر اريكسون و خلاقيت و تجربه خود مراجعانش را درمان كرد. او پيام ها و اهداف خود را در قالب يك داستان به بيمار تلقين كرده و او را با پيام داستان تنها مي گذاشت. البته ايشان معتقد است كه در كنار قصه درماني و هيپنوتيزم، عوامل ديگري هم در درمان بيمارانش دخيل بوده اند.

تقریباً ثابت شده زماني كه واقعيت ها را در قالب داستان و روایت و همراه با استعاره ها و مثال بيان مي كنيم كه البته خود يك مهارت و هنر است، تأثیر بيشتري بر خواننده خواهد گذاشت؛ چنانکه در روانشناسی غرب فروید و یونگ و در شرق مولانا مفاهیم پیچیده را در قالب داستان و استعاره بیان می کردند. همچنين در اديان و كتب آسماني هم براي آموختن دين و زندگي از روش داستان گويي استفاده شده است.

قصه ها مجموعه اي از حواس ما را در بر مي گيرند. قصه ها بر ذهن ناخودآگاه ما تأثير مي گذارند. واضح است كه قدرت یک داستان آموزشی اگر در زمان و در شرایط مناسب بکار رود انکارناپذیر است. افراد هنگام بیان داستان نسبت به وضعیت خود بینش عمیق تری بدست می آورند. آنها مي توانند با داستان و موضوع و شخصيت هاي آن همانندسازي كنند. همچنين قصه ها اغلب در برگيرنده نكات برجسته اي هستند و به گونه ای غیرمستقیم و جذاب ما را با ترس ها، اضطراب ها و مشكلات آشنا كرده و از طرفي به ما نیرو و امید داده و تغییر ایجاد می کنند. قصه ها ابزارهاي منحصر به فرد و ویژه ای هستند چرا كه آنها با همه افراد در هر سن و سالی ارتباط برقرار می کنند.

اهميت قصه گويي و قصه درماني در روان درمانگري از اين جهت است كه در اين روش فرد فرصت نگریستن به خود از بیرون را داشته و احتمال حرکت و تغيير در او بیشتر مي شود. همچنين اين روش موجب جالب، جذاب و گيرا شدن روان درماني براي بيمار و اشتياق به ادامه درمان مي شود.

کتاب داستان هایی برای گوش سوم نوشته خانم لی والاس و ترجمه مریم تقی پور است که توسط نشر سایه سخن به چاپ رسیده است. كتاب شامل داستان هايي است كه ايشان در مراحل درمان براي بيمارانش بيان كرده و هر داستان مربوط به يك بيماري است. اصطلاح گوش سوم هم از کتاب فراسوی نیک و بد نیچه گرفته شده است. به این معنا که ما با گوش سوم، زبان استعاره شهودیمان را می شنویم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *